Τι χαρακτηρίζει μια indie ταινία; Ένα γύρισμα σε ένα μικρό στούντιο, με μικρό budget, με – μέχρι τότε τουλάχιστον – άσημους, πρωτοεμφανιζόμενους ηθοποιούς, χωρίς τεράστιες απαιτήσεις, με έναν σκηνοθέτη που λειτουργεί χωρίς φραγμούς, βάζοντας όλη του την δημιουργικότητα και την έμπνευση στο έργο του. Το να κάνεις δύο τρείς indie ταινίες, εδώ που τα λέμε, μπορεί να σου λύσει το πρόβλημα της ζωής σου, όπως συνέβη με τον Martin Scorsese ή τον Payne. Αρκεί να προκαλέσεις την κοινή γνώμη, να εστιάσεις σε καθημερινά προβλήματα, να προκαλέσεις συναισθήματα, γέλιο, φόβο, ή να κάνεις το θεατή να νιώσει οικειότητα με τους χαρακτήρες της ταινίας σου και τσουπ!

Το Hollywood σε απαγάγει και μένεις στην ιστορία του κινηματογράφου ως ένας από τους λαμπρότερους καλλιτέχνες. Οι ταινίες σου είναι διαχρονικές, με τα χρόνια γίνονται κλασσικές και οι ηθοποιοί σου είναι πια διάσημοι σε όλο τον κόσμο. Παρακάτω βρήκαμε 10 indie ταινίες, παλιές και νεότερες που πρέπει όπωσδήποτε να δεις τουλάχιστον μια φορά στη ζωή σου και στις παρουσιάζουμε:

1. Mean Streets (1973), d. Martin Scorsese

Στο επίκεντρο της ταινίας του Scorsese, αυτόν τον ζωντανό θρύλο της σκηνοθεσίας, αυτή τη φορά είναι οι κακόφημοι δρόμοι της “Μικρής Ιταλίας” στη Νέα Υόρκη. Ο Charlie Cappa (Harvey Keitel), ένας μικροαπατεώνας, έχει όνειρο να γίνει ένας σοβαρός γκάνγκστερ και παρέα με τον κάπως τρελό φίλο του John `”ohnny Boy” Civello (Robert De Niro) και την αγαπημένη του Teresa (Amy Robinson) ταξιδεύουν προς το Brooklyn, καταστρώνοντας τις απατεωνιές τους.

H ταινία «Κακόφημοι Δρόμοι» είναι ένα μείγμα ωμής βίας, σκληρού ρεαλισμού, γυμνού, με έντονο το στοιχείο της Καθολικής ενοχής και με πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία. Όλα αυτά συνθέτουν μια ταινία ηθικής και συμβιβασμού δύο αντιμαχόμενων κόσμων, μιας εσωτερικής πάλης, γεμάτης με τύψεις και ενοχές. Μια ταινία που ο Scorsese σκηνοθέτησε σε νεαρή ηλικία, μόλις 30 ετών, χωρίς καμία οικονομική βοήθεια από χορηγούς, με φρέσκους για την εποχή ηθοποιούς που τελικά άφησαν ιστορία.

2. Sideways (2004), d. Alexander Payne

Δύο αταίριαστοι φίλοι περνούν ένα Σαββατοκύριακο στη ‘’γη της αμπέλου’’. Η ταινία «Πλαγίως» τα έχει όλα: γέλιο, θλίψη και ένα εκπληκτικό τέλος. Οι ηθοποιοί έχουν μπει στο ζουμί του ρόλου και με τρομερή φυσικότητα υποδύονται τους φανταστικούς χαρακτήρες του Payne. Paul Giammati, ο πρωταγωνιστής είναι ένας αποτυχημένος τύπος, που τον έχει παρατήσει η γυναίκα του και το βιβλίο του πρόκειται να εκδοθεί του «Αγίου Ποτέ». Ασχολείται μόνο με το κρασί, δεν έχει ιδέα πως να φερθεί στις γυναίκες που εμφανίζονται στη ζωή του και έχει έναν κολλητό που τον επισκιάζει συνεχώς.

Η επιτυχία της ταινίας είναι ότι νιώθεις απίστευτη οικειότητα με τον πρωταγωνιστή και πονάς μαζί του σε κάθε μικρή ή μεγαλύτερη αποτυχία του. Σύμφωνα με τον Έλληνα σκηνοθέτη Payne, ο κινηματογράφος είναι ανεξάρτητος, μόνο στο βαθμό που αντανακλά τη φωνή ενός ατόμου, του σκηνοθέτη. Κάτι που ο ίδιος ακολουθεί πιστά στις ταινίες του και για αυτό θεωρείται ένας από τους καλύτερους indie σκηνοθέτες.

3. The Usual Suspects (1995), d. Bryan Singer

Η μουσική είναι επική, η ταινία αψεγάδιαστη, το σενάριο περίπλοκο αλλά έξοχο. Έχει φοβερό μυστήριο και ο Kevin Spacey δίκαια παίρνει το Oscar β’ ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του. Η τελευταία σκηνή είναι κάτι που δεν θα ξεχάσεις ποτέ. Οι «Συνήθεις ‘Ύποπτοι» είναι ένα εγκληματικό νήμα που ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια σου. Μερικοί εγκληματίες καριερίστες αποφασίζουν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να κάνουν μια ληστεία. Η πλοκή σε τραβάει κυριολεκτικά από τη μύτη και μας τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια. Mπορεί αυτή η ταινία στις μέρες μας να είναι πασίγνωστη και όλοι μας να την έχουμε δει τουλάχιστον μια φορά, ωστόσο γυρίστηκε με ελάχιστα χρήματα και ήταν μια ανεξάρτητη παραγωγή του ταλαντούχου Bryan Singer.

4. Sex, Lies, and Videotape (1989), d. Steven Soderbergh

Ο Στίβεν Σόντερμπεργκ έγραψε αυτό το αριστούργημα μέσα σε οκτώ ημέρες, και γυρίστηκε σε διάστημα πέντε εβδομάδων, με πολύ λίγα χρήματα και πολύ μεράκι. Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα και μια υποψηφιότητα για Όσκαρ. Η μια αδελφή είναι το άκρως αντίθετο της άλλης… Η μια σέξι ή άλλη ήρεμη, αλλά και οι δύο με μια κοινή φιλοδοξία. Στη ζωή τους δεν θα αργήσει να εμφανιστεί ένας μυστήριος άντρας, ο James, ο οποίος είναι ένας ηδονοβλεψίας, που αρκείται στα βλέμματα και στις ερωτικές ιστορίες. Όσο για τις δύο γυναίκες, όποια τον αποκτήσει θα στεφθεί νικήτρια και η άλλη θα αποδεχτεί την ήττα της.

Είναι ένα υπαρξιακό δράμα με το υποσυνείδητο αβυσσαλέο μίσος των δυο αδερφών να κλέβει την παράσταση. Μια low budget παραγωγή του Soderbergh που έμεινε ωστόσο στην ιστορία του ανεξάρτητου κινηματογράφου για το χιούμορ και την ενδιαφέρουσα πλοκή της.

5. Night of the Living Dead (1968), d. George Romero

Δυο αδέρφια, ο Johnny και η Barbra, πηγαίνουν σε ένα νεκροταφείο για να επισκεφτούν τον τάφο του πατέρα τους. Ο Johnny φοβίζει την Barbra, θυμίζοντάς της πόσο την τρόμαζε η σκέψη των ζωντανών νεκρών. Σύντομα ο εφιάλτης της Barbra γίνεται πραγματικότητα, καθώς ένας νεκρός γέρος της επιτίθεται. Ο αδερφός της σκοτώνεται προσπαθώντας να την σώσει κ αι αυτή καταφεύγει τρομοκρατημένη στο διπλανό σπίτι ψάχνοντας να βρει σωτηρία. Τα ζόμπι αυξάνονται και μια ομάδα ανθρώπων που έχουν καταφύγει στο ίδιο σπίτι προσπαθούν να το οχυρώσουν για να γλιτώσουν.

Γυρισμένη στα τέλη του ’60 με ένα μικρό budget, η ταινία αποτελεί μέχρι σήμερα μια από τις πιο κλασσικές και διαχρονικές, ανεξάρτητες ταινίες τρόμου. Παρότι προκάλεσε μεγάλη διχογνωμία όταν βγήκε, λόγω των αιματηρών σκηνών, έχει λάβει τόσο μεγάλη αγάπη από το κοινό, ενώ έχει αναγνωρισθεί και από τους κριτικούς. Μπορεί να βασίζεται σε μια απλή κεντρική ιδέα, σε ένα σπίτι με αμέτρητα ζόμπι και τύπους που τους κυνηγούν, ωστόσο η ευφυία με την οποία παρουσιάζεται την κάνει μοναδική στο είδος της.

Λοιπόν, έχεις μία εβδομάδα να δεις και τις πέντε ταινίες, μέχρι την επόμενη Παρασκευή που θα ανακαλύψεις το Part 2, με τις υπόλοιπες 5 Indie ταινίες που πρέπει οπωσδήποτε να δεις… Μη το χάσεις… Dare to Discover them.

By Όλγα Νικολαΐδου – An Urban Adventurer

- -